بسیار سالها به سر خاک ما رود

بسیار سالها بسر خاک ما رودکاین آب چشمه آید و باد صبا رود

این پنجروزه مهلت ایام آدمیبر خاک دیگران بتکبر چرا رود؟

ای دوست بر جنازهٔ دشمن چو بگذریشادی مکن که با تو همین ماجرا رود

دامن کشان که میرود امروز بر زمینفردا غبار کالبدش در هوا رود

خاکت در استخوان رود ای نفس شوخ چشممانند سرمه‌دان که درو توتیا رود

دنیا حریف سفله و معشوق بیوفاستچون میرود هر اینه بگذار تا رود

اینست حال تن که تو بینی بزیر خاکتا جان نازنین که برآید کجا رود

بر سایبان حسن عمل اعتماد نیستسعدی مگر بسایهٔ لطف خدا رود

یارب مگیر بندهٔ مسکین و دست گیرکز تو کرم برآید و بر ما خطا رود