Kruk żebraczek (1850)
„Patrzcie no: żebraczek!W téj czarnéj sukmanie,Głodny nieboraczek,Gdy zima nastanie.Dzieci! dzieci! dla przykładu,Dajcie mu téż co z obiadu.“
Tu ucieszone dziecinkiDaléj zbierać odrobinki;Ochoczo się ubiegały,By krukowi jeść podały;Co pod oknem, jak żebraczek,Głodny chodził nieboraczek. —Dobroczynny, ludzki, tkliwy,Nie pyta, kto nieszczęśliwy,Komu może,To pomoże;Boś tak kazał dobry Boże!