Plama i łata (Jachowicz, 1916)

Plama przy łacie raz na sukni siadłaI tak sąsiadkę zagadła:Mnie nosi czasem i pani bogata,A ty cóż jesteś?... godło nędzy... łata.

Że się tu wmieszam, Jejmość mi przebaczy,Łata staranność i porządek znaczy,A plamką się i małą brzydzą pospolicie:Bo plama zawsze plamą, choć na aksamicie.