Bruksela

Złe miasto, gdzie, ściągnąwszy brew,Błądziłeś, czuły i szalony,O, chłopcze! znów smakuję krew,Na wargach nalot słony.

Opadał zdarty mściwie głosI rudy kosmyk ponad czołem,Jak struna rdzawa, plącząc włosZ złym, kudłatym aniołem.

Wokoło skroni chudych biłPłomyk, jak pyton metaliczny,Z dymiących trzew, z rozdartych żył,Piał twój jęk krystaliczny.

Gdy w podniebieniu tkwiący grotZeszywał zielonkawe chmury,Nad Panteony wznosząc młot,Targałeś tkliwe struny.

Ponury, w kułak zwarłszy pięść,Kąsając wargi i wybladły,Rozbłyskiem zębów rwałeś więź —Patrz! rdzawe liście spadły...

Józefowi Czechowiczowi