XI. S'l'è mi ch'son d'fer o j Italian d'potia

S’ l’ è mi ch’ son d’ fer o j’ Italian d’ potìaL’ era pa un dubbi mai ch’ a dveissa andè,(Com’ i’ sento purtrop, ch’ ven d’arrivè)A ferì i Piemonteis pi ’n là ch’ l’ orìa.L’ è un me dubbiet insomma, e as dev nen pièPer voi, pi ch’ per l’Italia quanta a sia;E peui, d’un povr’ autour a la babìa,Com’ a la vostra, sfog bsogna ben dè.Me sonetass, post ch’ a va comentà,Parlava an general, e solamentA coi ch’ an pi ch’ ’l coeur, l’orìa dlicà.Direu, s’ a veulo vnine a ’cmodament,Ch’ nè lor d’ potìa, nè d’ fer mi son mai stà:O mi d’ fer dous, lor d’ pauta consistent.