Sonety — CXI

Urągaj za mnie Fortunie zwodniczej!Winą bogini grzeszne moje czyny,Innej nie dała życiu memu pieczy,Prócz łask pospólstwa. Pospolite winyZnaczą mnie piętnem, co czci mej uwłacza.Natura moja prawie jest w niewoliTego czym żyję, jak dłoń w kości gracza.Odnowy łaknę, zlituj się niedoliA, pacyent dobry, pić będę na zdrowieNajsroższe kwasy, by leczyć zarazę;Goryczy żadnej gorzką nie nazowię,Lub kary ciężką, jeśli zgładzi zmazę.Lituj się, druhu, bo moją niedolęWyleczyć jedno litość Twoja zdole.