Sonety — CIX

William Shakespeare (1564–1616)

Translated from English by Jan Kasprowicz

Nie mów, że fałsz mam w sercu, choć inaczejMa nieobecność świadczy o miłości —Odszedłbym siebie, to albowiem znaczyOdejść swą duszę, co w piersi twej gości.Choćbym żeglował najmylniejszą drogą,Do tej przystani wracać będę zawsze,Przypadki czasu zmienić mnie nie mogą,Wody przyniosę sam, by i najkrwawszeZmazać przewiny!... Grzechów lik, prawdziwie,Oblega dzisiaj może żyły wrzące,Ale błąd taki w sercu mem nie żywie,Bym dla niczego rzucił dóbr tysiące,Wszystko, co spotkam, jest dla mnie bez treści,W tobie, ma różo, mój wszechświat się mieści.