Sonety — LXXXIV

Któż więcej powie i gdzie bardziej żywaChwalba nad zdanie: Tyś jest ty!? I w łonieCzyjem skarb taki, panie, się ukrywa,Jak ten, co w tobie, wzór dla innych, płonie?Chudopacholstwo mieszka w onem piórze,Co nie uświetni swojego tematu.Zasię na rzecz swą blaski zleje dużeKto „Ty to jesteś ty“ opowie światu.Niech li przepisze, co w tobie się mieści,A nie zaciemnia jasnych słów Natury,Podziw mu zyska kopja takiej treściI styl się jego podniesie do góry.Klątwą piękności jest błogosławionej,Gdy lubi pochlebstw szpecące ją tony.