Czy pamiętasz? (Zagórski)

Czy pamiętasz mój anielePierwsze naszej dni miłości?Owe żary — dziś w popiele,Gdzie już ledwie iskra gości,I ów raj nasz — dziś już cmentarz!— Mój aniele! czy pamiętasz?

Boskim szałem uniesieniGdzieś w etery i błękity,Wilim’ wianki z tęcz, z promieni,Zanurzalim’ się w zachwyty,Płynąc — hen! ku słońcu śmiele!— Czy pamiętasz mój aniele?

Jam się klął na gwiazd plejadyŻe Cię kochać będę — wieki!Nie widziałaś w tem przesady,Gdym kres znaczył tak daleki,

Nie mówiłaś: To za wiele!— Czy pamiętasz mój aniele?

Dziś — niestety! — inne czasy!Dzisiaj jesteś moją żoną! —Zastąpiły zachwyt — kwasy;Ach nie słodkąś dziś — lecz słoną;Granat stał się już kartoflem,A jam biedny — pod pantoflem!

Choć Cię zowię „mym aniołem“,Choć Ty mawiasz mi „mój luby“,Zmierzchły gwiazdy nam nad czołem;Ty nie wierzysz już w me śluby,I choć klnę Ci się na duszę,Ach! niewiary Twej nie wzruszę!

Kiedy nocą wrócę czasem,Zdjąwszy buty — cyt! — ukradkiem,By nie zbudzić Cię hałasem,(Raz na kwartał — Bóg mi świadkiem!)Ty zaczynasz wnet kazanie:— „A! to śliczne zachowanie!“

„Gdzieś był dotąd? z kim? i po co?Spać nie mogłam do tej chwili!

Tak! Masz słuszność! Włócz się nocą!Już myśłałammyślałam że zabili,A on gdzieś przy beczce piwaSiedział. — O ja nieszczęśliwa!“

— „„Ależ duszko moja miła!““Tak Ci kornie odpowiadam —„„Toż dopiero pierwsza biła!““— „Pierwsza? — Chacha! — Do nóg padam!“I zegarek wnet wyciągasz,Z pod poduszki, i urągasz!

— Ha! więc dziś już — czuję! czuję!Zakrył gwiazdę mą zmrok szary,Bo zegarek Twój znajduje,Niż ja, więcej u Cię wiary; —Miłość zgasła już w popiele, —— O, to smutno, mój aniele! —