O niewieście, męża żałującej

2. O niewieście, męża żałującej.

Niewiasta jedna, bardzo męża miłując, gdy się był rozniemógł, żałowała niewymownie, a chcąc większą przyjaźń ku mężowi ukazać, prosiła Śmierci, aby ją pierwej z Świata wzięła. A gdy to mówiła, ujźrzała Śmierć straszną, a ona wchodzi we drzwi, pytając, ktoby jej wzywał. Rzekła niewiasta, ukazawszy na męża: „Oto tam w kącie; na pościeli leży?“.Niemasz żadnego tak przyjaznego, aby sobie nie wolal lepiej życzyć, niż drugiemu.

Fabuły Ezopowe.