To czyń, co na cię słusze

Osieł niegdy na psa patrzył,Iż się często z panem pieściłI nogami się nań wspinał;Pan mu wszytko za dobre miał.Więc jął mówić tako z sobą: 5

„Przeszedłć-em ja psa osobą:„Skóra gładka, a grzbiet mocny,I więcejem pożyteczny.„Będęć ja też z panem igrał,„Będzieć mię więcej miłował; 10

„Żal mi, iżem ja tak głupi był,„A o tom się nie pokusił“.Osieł potym pana uźrzał,K niemu barzo rychło przybieżał,A tam ma się na piersi wspiął; 15

On się go barzo przelęknął.Pan natychmiast kij pochwycił,Ubogiego osła ubił:Niezdrowo mu było granie,Iż działał nad przyrodzenie. 20

Darmo się o to pokuszasz,Czego z przyrodzenia nie masz,

A z czego chcesz być uczciony.Tym więcej będziesz mierziony.