Wdowiec z wdową rzadko dobrze z sobą
Traducido del griego antiguo por Biernat z Lublina
Wdowiec gdy żony ożalał,Iżby zasię w malżeństwie stał,Z wdowąmesta sie poślubiła,Obadwasta wsporna była.Onaciem męża pierwszego 5
Wspominała umarłego,Gnaty jego powiadając,Niniejszego poniżając.Ale i on żony pierwejTakież powiadał cnoty jej, 10
Iż była cna i pokorna:„Nie będzie jej żadna równa“.Owa niegdy, aby jedli,Za stół byli oba siedliI poczęli takież gadać, 15
O nieboszczykach powiadać.Wtenczas sie żebrak przygodził,Jen, jałmużny prosząc, chodził;Żona, iże się gniewała,Pół mu kapłana podała: 20
„Toć za duszę męża mego„Dawam jalmużnę pierwszego;„Oby tego był Pan Bóg chciał,„Iżby on mnie był żyw ostał!“Aż też gniewem mąż się porwał, 25
Ostatek żebrakowi dał:„Za mą żonę nieboszczycę„Nać też drugą połowicę!“
A tak gdy z sobą wspór wiedli,Kapłuna sami nie jedli; 30
I często tako puścili,Iż obadwa wsporni byli.Proznoć sie na tego gniewać,Któryś może tedyż oddać;A gdzie sie wsporna zajdzieta, 35
Bez utraty nie będziem.