Багун)

Ты бачыў дзеву на скалеНад бегам хваль ва ўбранні белым,Калі, бушуючы ў імгле,Іграла мора і грымела,Як бляск маланак асвятляўЯе, а вал імчаў за валам,І вецер біўся і ўзлятаўЗ яе лятучым пакрывалам?Чаруе мора ў бурнай мглеІ неба ў блісканні панурым,Ды вер мне: дзева на скалеЎсё ж прыгажэй за хвалі й буры.