Trzeba żyć wesoło (Ani o skarby Gigesa...)

Anacreon (582–485 a. C.)

Ani o skarby Gigesa się troszczę,Ani tyranom zazdroszczę,Całą mam pracę lać na włosy wonie,I wieńczyć różami skronie.Z dniem tylko żyję i żyć nie przestanę,Bo komuż jutro jest znane?Gdy dziś pogodne, dzisiaj używajmy,Pijmy i na lutni grajmy,Spieszmy się z życiem, bo choroba gon[i]I wszelkich uciech zabroni.