Byliśmy Przyjaciółmi

Byliśmy przyjaciółmiW jasnej czy chmurnej chwili,Od czasu, gdyśmy, dziećmi,W ogrodzie się bawili.Dziś chłód jest w twojem sercu,Mrok się na skroni ścieli;Byliśmy przyjaciółmi,Czyż słowo nas rozdzieli?

Wraz my się radowali,Śmialiśmy się oboje,Bo w wnętrzu naszem biłyOtuchy ciepłe zdroje;Dziś chmurne twoje skronie,Śmiech z oczu ci nie strzeli —Wraz my się radowali,Czyż słowo nas rozdzieli?

Byliśmy razem smutni,Roniący łzy w żałobiePo wspólnych lat nadziei,Co się złożyła w grobie.Na głos, milczący dotąd,Niech skroń się rozweseli —Byliśmy razem smutni,Cóż dzisiaj nas tak dzieli!?...