Widmo (Rama)

Jak rama zdobi obraz, podnosząc wrażenie,Choćby to było dzieło mistrza pierwszej wody —Tak świat, stając do usług jej piękności młodej,Składał, by ją wyróżnić, swój przepych i mienie;

Więc meble, suknie, złoto i drogie kamienie,Otaczając i strojąc ją na życia gody,Dążąc do podniesienia tej szczytnej urody —Służyły jej pokornie jako obramienie.

Czasem zdała się wierzyć, że natura całaPożąda jej kochania; bowiem zanurzałaW atłasu czy batystu miłosne objęcia

Cudne swe ciało nagie, łakome pieszczoty —I, powolna czy chyża, w te gry i pustotyPowab miękki wkładała młodego zwierzęcia.