Fatum (Norwid, 1934)

Jak dziki zwierz, przyszło nieszczęście do człowiekaI zatopiło weń fatalne oczy...Czeka,Czy człowiek zboczy.

Lecz on odejrzał mu, jak gdy artystaMierzy swojego kształt modelu;I spostrzegło, że on patrzy, co skorzystaNa swym nieprzyjacielu —I zachwiało się całą postaci wagąI niema go!