ای آفتاب آینه‌دار جمال تو

ای آفتاب آینه‌دار جمال تومشک سیاه مجمره گردان خال تو

صحن سرای دیده بشستم ولی چه سودکاین گوشه نیست درخور خیل خیال تو

در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حُسنیا رب مباد تا بقیامت زوال تو

مطبوع‌تر ز نقش تو صورت نبست بازطغرانویس ابروی مشکین مثال تو

در چین زلفش ای دل مسکین چگونهٔکاشفته گفت باد صبا شرح حال تو

برخاست بوی گل ز در آشتی درآیای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو

تا آسمان ز حلقه بگوشان ما شودکو عشوهٔ ز ابروی همچون هلال تو

تا پیش بخت باز روم تهنیت کنانکو مژدهٔ ز مقدم عید وصال تو

این نقطهٔ سیاه که آمد مدار نورعکسیست در حدیقهٔ بینش ز خال تو

در پیش شاه عرض کدامین جفا کنمشرح نیازمندی خود یا ملال تو