ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن

ای روی ماه منظر تو نوبهار حسنخال و خط تو مرکز حسن و مدار حُسن

در چشم پرخمار تو پنهان فسون سحردر زلف بیقرار تو پیدا قرار حُسن

ماهی نتافت همچو تو از بُرج نیکوئیسروی نخاست چون قدت از جویبار حُسن

خرّم شد از ملاحت تو عهد دلبریفرّخ شد از لطافت تو روزگار حُسن

از دام زلف و دانهٔ خال تو در جهانیک مرغ دل نماند نگشته شکار حُسن

دایم بلطف دایهٔ طبع از میان جانمی‌پرورد بناز ترا در کنار حُسن

گرد لبت بنفشه از آن تازه و ترستکاب حیات میخورد از جویبار حُسن