زین خوش رقم که بر گل رخسار میکشی

زین خوش رقم که بر گل رخسار میکشیخط بر صحیفهٔ گُل و گلزار میکشی

اشک حرم نشین نهانخانهٔ مرازانسوی هفت پرده ببازار میکشی

کاهل روی چو باد صبا را ببوی زلفهر دم بقید سلسله در کار میکشی

هر دم بیاد آن لب میگون و چشم مستاز خلوتم بخانهٔ خمّار میکشی

گفتی سر تو بستهٔ فتراک ما شودسهلست اگر تو زحمت این بار میکشی

با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنموه زین کمان که بر من بیمار میکشی

بازآ که چشم بد ز رخت دفع می‌کندای تازه گل که دامن ازین خار میکشی