Mieszka przy mnie — Heinrich Heine

Mieszka przy mnie Don Henrico,Co to pięknym jest nazwany,A komnaty nasze dzielą,Cienkie tylko z drzewa ściany...

Płoną damy Salamanki,Gdy on błądzi ulicami,Wąsik czarny, mina strojna,Otoczony zawsze psami...

Lecz gdy wieczór już się zbliża...Sam w pokoju biedny siedzi,W ręku trzyma mandolinę,I jak przez sen ciągle bredzi...

I po strunach palcem trąca,Śpiewem głosi swe kochanie,Ach! Jak gniewa mnie i draźni,Ustawiczne to brzdąkanie...