Rozmarzony wieczór — Heinrich Heine

Rozmarzony letni wieczór,Okrył niwy, łąki, lasy,Złoty księżyc w sinem niebie,Złoci ziemię swemi krasy...

Muska stawek jaskółeczka,Woda cicho szemrze, dyszy...A wędrowiec to pluskanie,I te ciche szepty słyszy...

W stawie kąpie się rusałkaŚlady stóp wyciska w piasku...Śnieżna szyja jej i ramię.ramięW księżycowym świecą blasku...