Znów me serce

Heinrich Heine (1797–1856)

Traducido por Aleksander Kraushar

Znów me serce ujarzmione,Dawna niechęć już wspomnieniem,Znowu cudny dzień Majowy,Rzewném serce przejął tchnieniem...

Znowu rankiem i wieczorem,Na przechadzkach plany snuję,I pod każdy kapelusik,Z ciekawością podpatruję...

Znowu staję ponad rzeką,Wzrok ogarnia nieb przestrzenie,Ach! Być może, że ma luba,Z łódki rzuci mi spojrzenie...

W szmerze kaskad ciągle słyszę,Ciche szepty, łzy i żale,I me serce znów rozumie,Co te białe mówią fale...

W labiryncie ogrodowym,Znów miłosnych szukam zdarzeń,A ptaszęta na drzewinach,Szydzą z moich głupich marzeń...