Dialog (Horacy, 1935)

H. Żyłem szczęśliwszy od króla perskiego,Póki twe serce tylko dla mnie biło,Lecz teraz darzysz uczuciem innegoZ tą samą siłą...

L. Żyłam sławniejsza, niż latyńska Rhea,Dopóki Chloe twem sercem nie władła,Lecz dziś twa miłość do Lydji minęła —Jak sen przepadła...

H. Teraz mi Chloe Thrakijka jest panią,Lutnia mnie nęci i jej pieśń pieszczona —Chętniebym życie swoje oddał za nią.By żyła ona...

L. Wzajemną żądzą teraz płonę całaDo Kalaisa, co jak smok jest chciwy;Dwakroćbym życie za niego oddała,By on był żywy...

H. A jeśli dawna miłość znowu wróci,I rozłączonych znowu jarzmem spoi?...Jeśli kochanek płową Chloę rzuciDla Lydji swojej?...

L. To w takim razie nie żal mi tamtego,Choć mógłby nieba być wśród gwiazd ozdobą;Z tobą żyć pragnę po kres życia megoI umrzeć z tobą!...