Znaleziony

Szedłem raz lasemTak od niechcenia,Szukałem tylkoChłodu i cienia.

W cieniu ujrzałemKwiatek kwitnący,Jak oczko jasny,Jak gwiazdka lśniący.

Chciałem go zerwać,Rzekł do mnie mile:„Na toż mię zerwiesz,Bym zwiądł za chwilę?“

Więc wykopałemZ ziemi go cało,W ogród zaniosłemPod chatkę małą.

I zasadzonyW cichéj ustroniKwitnie prześlicznie,I pełen woni.