પ્રિયા કવિતાને છેલ્લું આલિંગન

તારા બહુ ઉપકાર ! રસીલી ! તારા બહુ ઉપકાર !તું ઉરનો ધબકાર ! રસીલી ! તું અશ્રુની ધાર.

આ દિલડાનું ઝેર હળાહળતું વિણ કો ગળનાર?

બહુ દુખિયો પણ દુઃખ શું રોશે !રોતાં ન મળે પાર.

રોતો ત્યારે ત્હારે ખોળેશીર્ષ હતું, દિલદાર!

સહુ ત્યજી ચાલ્યા ! તું સુખણી થા !જીવીશ વિણ આધાર !

વીત્યાં સાથે તું વીતી જા!વીત્યાં સ્વપ્ન હજાર!

મારાં આંસુ ત્હારાં ગીતો!પણ ક્યાં હવે સુણનાર?

કોણ દબાવી જિગર નિચોવે?મારો હું જ પુકાર!

આ દિલ સખ્ત થયું ! તું કોમલ !તારો ના અહીં કાર.

કેમ હસાયે ? કેમ રડાયે ?દિલનો તૂટ્યો તાર!

તૂટ્યું વીણા કેમ બજાવું?એ બસૂરો ઝણકાર!

આંખ ગઈ છે ! ક્યાં છે આંસુ?શું ગાશે સુનકાર?

વિશ્વે છે ના શું એનું એ?છે ક્યાં એ રસધાર?

હવે તોક્યાં છે એ મળનાર?

તું રસહેલી ! હું રસહીણો ?ભેટું છેલ્લી વાર!

પણ હજુલેજે કદી કદી સાર!

હું ડૂબનારો ! તું તરનારી !તરતાને તું તાર!

અરેરેરે!ડૂબતાનો તજ પ્યાર!