Ave Maria! (Antoniewicz, 1895)

Karol Antoniewicz (1807–1852)

Na starowiejskiej dzwon zadwoniłzadzwonił wieżyI wszystkich wiernych woła do pacierzy,Przed matki Boskiej obrazem klękajmyDuszę i ciało pod Jej straż oddajmy.

Ave. O Matko bądź nam pozdrowiona,Nadziejo w śmierci i w życiu obrona,Maria! Tyś jest naszą gwiazdą błogą,Do wiecznej chwały prowadzącą drogą.

Gratiae plena — Pełna łaskawościWznieć w sercach naszych płomyczek miłości.Dominus Tecum — Pan z Tobą przebywaNiech serce nasze w Twem sercu spoczywa.

Benedicta — O Błogosławiona,Przed gniewem Boskim Tyś nasza zasłona

Tu — byłaś, jesteś i będziesz na wiekiUżycz domowi temu Twej opieki.

In mulieribus — między niewiastamiPozostań matko ciągle między nami,Et benedictus — i błogosławioneSłowo, w panieńskim żywocie wcielone.

Fructus ventris Tui — Owoc żywota,Który syońskie otworzył nam wrota,Jezus — Zbawiciel, Syn Twój ukochanyTy w Jego święte racz nas ukryć rany.

Sancta — W niebieskiem królujesz SyonieNa wiecznej chwały, obok Syna tronie;Maria! — grzesznik w ucisku, utrapieniu —Znajduję ulgę w Twem słodkiem Imieniu.

Mater — Tyś matką w Tobie ufającychI sprawiedliwych i pokutujących;Dei — gdyś Zbawiciela nam powiła,Ziemia Cię matki imieniem uczciła.

Ora — me prośby u nóg Twoich składam,Nie w nich, lecz w Tobie nadzieję pokładam;Pro nobis — Boży gniew Maryo przebłagajW życiu i śmierci — Ty nam dopomagaj.

Peccatoribus — wstaw się za grzesznikiem,By wiecznej chwały stał się uczestnikiem;Nunc et in hora — w każdej życia dobie,My ufność naszą pokładamy w Tobie.

Mortis nostrae — gdy śmierci godzina wybije,Niech dusza nasza pod Twój płaszcz się skryje;Amen — Z pod Twojej na ziemi opieki,Niech z Tobą w niebie królujem na wieki.