Jak się Michał Łojas powiesił — Kazimierz Przerwa-Tetmajer

»Ej hłopiec jo hłopiec juhaskiej natury!Ej jak se podpijem, podskocem do góry!«

»Spodobały mi się u zajonca usy,U jelenia rogi, u dziéwcyny nogi!«

»E dy jo se pijem i to mi nieskodzi!Pudem dołu drogom, to mi Bóg nagodzi!»nagodzi!«...

»Śtyry dudki dała coby tańcowała —Śtyry dudki wzieni ona stoi w sieni!....«

»Ej! Pirwéjek se śpiéwoł, teroz płakać musę,Co jo się tak marnie poniewirać musę!...«

»Co jo się tak marnie poniewirać musę!«

»Dyabła zjadło z buciskami,Kiedy mię tak uciskały!

Jak się weznem do rozprawy,Ozpierem je popod ławy!«

»Hejże ino po francuzku!Trzymaj ze jom na łańcusku!Dyabliz ci jom utrzimajom,Kie się jéj tak napirajom!«

»Jo se ligom pod kolibom,Przyjdze ku mnie, gęby ci dom!Gęby ci dom, gęby ci dom,Jesce ci się na co przydom!«

»Hej nimas to, jako zbój!Padnie listek, to się bój!«...

»Piérwéj mię ciesyło śpiwanie i granie,Teroz opłakane moje gazdowanie!« —