Salur Kazanuñ evi yagmalandugı boyı beyan eder

Korkut Ata (801)

Kitâb-ı Dedem Korkut Alâ Lisan-ı Tâife-i Oğuzân

karanku ahşam olanda kaygulu çobankarıla yagmur yağanda çakmaklu çobansüdi penîri bol kaymaklu çobankazan eydür begüñ dünlügi altun ban evlerini biz yıkmışuztavla tavla şehbâz atlarını biz binmişüzkatâr katâr kızıl devesini biz yemişüzkarıçuk anasını biz getirmişüzagır hazîne bol akçasını biz yagmalamışuzkaza beñzer kızı gelini biz yesîn etmişüzkırk yigiddiler kazanuñ oglını biz getürmişizkırk ince belli kızıla kazanuñ helâlını biz getürmişüzbre çoban ıragından yakınından berü gelgilbaş endürüp bagır başgılbiz kâfire selâm vergilöldürmeyelüm şökli melike seni eltelümsaña beglik alı verelüm

ılakır söyleme mere itüm kâfiritümile bir yalakda yundum içen

azgun kâfiraltuñdagı alaca atuñ ne ögersinala başlu keçümçe gelmez mañabaşuñdagı tugılgañı ne ögersin mere kâfirbaşumdagı börkümce gelmez mañaaltmış tutam gönderüñi ne ögersin murdâr kâfirkızılcuk degnegümce gelmez mañakılıcuñı ne ögersin mere kâfiregri başlu çevgenümce gelmez mañabilügüñde toksan okuñ ne ögersin mere kâfirala kollı sapanumca gelmez mañaıraguñdan yakınuñdan berü gelgilyigitlerüñ darbını görgil andan ötgil

kavum kamla benüm koma yurdumkulanıla sıgın geyige koñşı yurdumseni yagı nereden darımış güzel yurdumag ban evüm dikilende yurdı kalmışkarıçuk anam oturdanda yeri kalmışoglum urur oh atanda puta kalmışoguz begleri at çapanda meydân kalmışkara mudbak dikilende ocak kalmış

çagnam çagnam kayalardan çıkan şuagaç gemileri oynadan suhasanıla hüseyinüñ hasreti susâg u bostânuñ zîneti su'âyişe ile fâtımanuñ nikâhı suşehbâz atlar içdügi sukızıl develer gelüp geçdügi suag koyunlar gelüp çevresinde yatdugı suordumuñ haberin bilürmisin degil mañakara başum kurbân olsun suyum saña

karahku ahşam olanda güni togankar ile yugmur yaganda er gibi turankara koç atları kişneşdürenkızıl deve gördiginde bozlaşduran

agca koyun gördüginde kuyruk çarpup kamçılayanarkasını urup berk agıluñ ardın sökenkarmayu geç semüzin alup tutankanlu kuyruk üzüp çap çap yudanâvâzı kaba köpeklere gavgâ salançakmakluca çobanları dünle yügürdenordumuñ haberin bilürmisin degil mañakara başum kurbân olsun kurdum saña</poem

dedi kurd kaçan haber verse gerek kurtdan dahı geçti karaca çobanuñ kara köpegi kazana karşu geldi kazan kara köpeg ilem haberleşdi görelüm hânum ne haberleşdi eydür<poem>karanku ahşam olanda vaf vaf ürenacı ayran tökilende çap çap içengelen hırsuzları korkudankorkuduban şamâtasıyıla ürkidenordumuñ haberin bilürmisin degil bañakara başum saglıgında eyilükler edem köpek saña

karanku ahşam olanda kaygulu çobankarıla yagmur yaganda çakmaklu çobanünüm añla sözüm diñleag ban evüm şundan geçmiş gördüñmi degil mañakara başum kurbân olsun çoban saña

ölmişmiyidüñ yitmişmiyidüñ a kazankanda gezeridüñ neredeyidüñ a kazandün yok öteki gün evüñ bundan geçdikarıçuk anañ kara deve boynında aşılu geçdikırk ince bellü kızıyıla helâlüñboyı uzun borla hâtunaglayuban şundan geçdikırk yiğidilen ogluñ uruzbaşı açuk yalın ayakkâfirlerüñ yanınca tutsak

getditavla tavla şehbâz atlaruñ kâfir binmişkatâr katâr kızıl develerüñ kâfir binmişaltun akça bol hazîneñi kâfir almış

agzuñ kurısun çobançürisün çobankâdir senüñ alnuña kada yazsun çoban

ne kakırsın baña agam kazanyohısa gögsüñde yokmıdur imân

koñur atuñvergil mañaaltmış tutam gönderüñivergil mañaat alaca kalkanuñıvergil maña

kara pulat üz kılıcuñvergil mañasadagında seksen okuñvergil mañaag tozluca katı yayuñvergil mañakâfire men varayınyeñiden togayın öldüreyinyeñüm ile alnum kanın ben sileyimölür isem senüñ ugruña ben öleyimallâh ta'âlâ kor ısa evüñi ben kurtarayın

ogul ogul ay ogulbilürmisin neler oldısöyleşdiler fışıl fışılkâfirüñ fi'lin tuydumdünlügi altun ban evümüñ kabzası ogulkaza beñzer kızumuñ gelinümüñ çiçegi ogulogul ogul ay ogultokuz ay tar karnumda götürdigüm ogulon ay deyende dünyâya getürdügüm ogultolaması beşikde beledügüm ogul

agzuñ kurısun ana dilüñ çürisüñ anaana hakkı tañrı hakkı degülmisseyidikalkubanı yerümden turayıdumyakañıla bogazuñdan tutayıdumkaba ökçem altına salayıdumag yüzüñi kara yere depeyidümagzuñla burnuñdan kan şorladayıdumcân tatlusın saña göstereyidümbu ne sözdürsakın kadın ana menüm üzerüme gelmeyesinmenüm için aglamayasınko beni kadın ana çengâle ursunlarko etümden çeksünler kara kavurma etsünlerkırk beg kızınuñ öñine iletsünler

anlar bir yedüginde sen iki yegilseni kâfirler bilmesünler tuymasunlartâ kim sası dînlü kâfirüñ döşegine varmayasınsagragın sürmeyesinatam kazan nâmûsını sımayasın sakın

kadın ana karşum alup ne bögürürsinne bozlarsın ne aglarsınbagrumıla yüreğüm ne taglarsıngeçmiş menüm günümi ne añdurursın?hey ana 'arabî atlar olan yerdebir köşegi olmazmı oluragca koyunlar olan yerdebir kuzıcagı olmazmı olursen sag ol kadın

ana babam sag olsunbir menüm gibi ogul bulınmazmı olur

agac agac der isem saña arlanma agaçmekke ile medînenüñ kapusı agaçmûsâ kelîmüñ 'asâsı agaçböyük böyük sularuñ köprüsi agackara kara deñizlerüñ gemisi agacşâh-ı merdân 'alînüñ düldülinüñ eyeri agaçzû'l-fekâruñ kınıyıla kabzası agaçşâh hasan ıla hüseyinüñ beşigi agaçeger erdür eger 'avrutdur korhusı agaçbaşuñ ala bakar olsam

başsuz agaçdibüñ ala bakar olsam dipsüz ağaçmeni saña asarlar götürmegil agaçgötürecek olurısan yigitligüm seni tutsun ağaçbizüm elde gerek idüñ agaçkara hindû kullaruma buyurayıdumseni pâre pâre tograyalar ııd ağaç

andan eyitdi

tavla tavla bağlananda atuma yazuhkartaş sıklayanda yoldaşuma yazuhyumrugında talbınanda şâhin kuşuma yazuhyıtar ile tutanda yazuhbeglige toymadın özüme yazuh

mere şökli melikdünlügi altun ban evlerümi götürüpdurursınsaña gölge olsunagır hazînem bol akçam götürüpdurursınsaña yesîr olsunkırk yigidilen oglum ururı götürüpdurursınkuluñ

olsuntavla tavla şehbâz atlarum götürüpdurursınsaña binit olsunkatâr katâr develerüm götürüpdurursınsaña yüklet olsunkarıcuk anam götürüpdurursınmere kâfir anamı vergil mañasavaşmadnı uruşmadın kaydayımgerü döneyim gedeyim bellü bilgili

dedi kâfir eydür

mere kazandünlügi altun ban evüñigetürmişüz bizümdürkırk ince bellü kızıla boyı uzun borlu hâtûnıgötürüpdurur bizimdürkırk yigidilen ogluñ uruzıgetirmüş bizümdürtavla tavla şehbâz atlarumkatâr katâr develerümgetürmişüz bizümdürsaña vermezüzyayhân keşîş oglına verürüzyayhân keşîş oglından oglı togarbiz anı saña garîm koruz

mere dîni yok 'akılsuz kâfirusı yok derneksüz kâfirkarsu yatan karlı kara taglarkarıyupdur otı bitmezkanlu kanlu ırmaklarkarıydur deye suyı gelmezşehbâz şehbâz atlarkarıyupdur kulun vermezkızıl kızıl develerkarıyupdur köşek vermezmere kâfir kazanuñ anasıkarıyupdur ogul vermez

kara dere agzındakara boga derisinden beşiginüñ yapugı olanaçıgı tutanda kara taşı kül eyleyenbıyıgın eñsesinde yedi yerde dügenereler evreni kazan begüñ kartaşı kara göne çapar yetdiçal kılıcuñ kardaş kazan

demür kapu dervendendekidemür kapuyı depüp alanaltmış tutam ala gönderinüñ uçında er bögürdenkıyan selcük oglı delü dundaçapar yetdiçal kılıcuñ agam kazan yetdüm dedi

bunuñ ardınca hânum görelüm kimler yetdi

hamîdilen mardîn kal'esin depüp yıkandemür yaylı kapçak melike kan kusdurangelüben kazanuñ kızın erligile alanoguzuñ ak sakallı kocaları görendeol yigidi tahsînleyenal mahmûzî şalvârlıatı bahrî hotazlıkara göne oglı kara budakçarpar yetdiçal kılıcuñ agam kazan yetdüm dedibunuñ ardınca görelim hânum kimler yetdidestûrsuzca bayındır hânuñ yagısın basanaltmış biñ kâfire kan kusduranag boz atınuñ

yelisi üzerinde kar turdurangaflet koca oglı şer şemse'd-dînçar yetdiçal kılıcuñ agam kazan yetdüm dedi

bunun ardınca görelüm hânum kimler yetdi

parasarun bayburd hisârındanparladup uçanapalaca gerdegine karşu gelenyedi kızuñ umudıkalın oguz imrencesikazan begüñ ınagı boz aygurlu beyrekçapar yetdiçal kılıcuñ agam kazan yetdüm dedi

bunuñ ardınca hânum görelüm kimler yetdi

çaya çalımluçalkara kuş erdemlükur kurma kuşaklukulagı altun küpelikalın oguz beglerini bir bir atından yıkıcıkazılık koca oglı beg yegenekçapar yetdiçal kılıcuñ agam kazan yetdüm dedi

bunun ardınca görelüm hânum kimler yetdi

altmış ögeç derisinden kürk eylese topuklarını örtmeyen altı ögeç derisinden külâh etse kulaklarını örtmeyen

kolı budı herancauzun baldırları incekazan begüñ tayısı at agızlu uruz kocaçapar yetdiçal kılıcuñ begüm kazan yetdüm dedi

bunun ardınca görelüm kimler yetdi

vaban peygamberüñ yüzini görengelübeni oguzda sahâbesi olanacıgı tutanda bıyıklarından kan çıkanbıyıgı kanlu bügdüz emençapar yetdiçal kılıcuñ agam kazan yetdüm dedi

bunuñ ardınca görelüm kimler yetdi

kâfirleri it ardına bıragup horlayanelden çıkup aygır gözlü suyından at yüzdürenelli yedi kal'enüñ kilîdin alanag melik çeşme kızına nikâh edensofî sandal melike kan kusdurankırk cübbeye bürinüpotuz yeri kal'e beginüñ mahbûb kızlarını çalupbir bir boynın kucan yüzinde tudagında öpeneylik koca oglı alp erençapar yetdiçal kılıcuñ agam

kız dedügüm beg erenlerdünyâ menüm deyenlerecel aldı yer gizledifânî dünyâ kie kaldıkeñimü gideyler dünyââhır soñ ucı ölümlü dünyâ

yom vereyim hânum

karlı

kara taglaruñ yıkılmasungölgelice kaba agacuñ kesilmesünkamın akan görklü suyuñ kurımasınkâdir tañrı seni nâmerde muhtâc etmesünçapariken ag boz atuñ dremesünçalışanda kara pulat üz kılıcuñ gedilmesündürtişir iken ala gönderüñ uvanmasunag sakallu babañ yeri uçmak olsunag bürçekli anañ yeri behişt olsunâhır soñı arı îmândan ayırmasunâmîn deyenler dîdâr görsinag alnuñda beş kelime du'â kılduk kabûl olsunallâh veren umuduñ üzilmesünyıgışdursun dürişdürsüngünâhlarunı adı görklü muhammed mustafa yüzi suyına bagışlasınhânum hey