Tao — LXXVII

Lao Zi (604 a. C. – 500 d. C.)

Traducido del chino por Jan Lemański

Bezkres ten, który ziemię przyobłóczy,Aura, którą ust poruszasz tchnieniem —Jakiej‑ż nas wiedzy przeogromnej uczy,Jakiem‑ż napełnia duszę zolbrzymieniem!

Ten ogrom, który poujarzmiał słońca;Który początku niema, ani końca;Który w bezkresach rodzi się i ginie:Człowiek nim rządzi, gdy tchnie, kiedy skinie.

Powietrze, w które gdy spadł liść najlichszy,Lekkości jego powiewnej nie wstrzyma.wstrzyma,Gdy ciche; ale jeśli się rozwichrzy,Wyrwie z korzeniem pień dębu — olbrzyma.Ten sam wiew, w którym lekko drżą komysze,Ten sam dziś morzem aż do dna kołysze.