Nikt nie czeka już na nic...

Nikt nie czeka już na nic. Wszyscy bardzo starzyPożegnali się z sobą westchnieniem żałosnem,Czekający zdarzenia, które się nie zdarzy:Na wschód naszego słońca i na naszą wiosnę.

Wierzymy jeno jeszcze, że nie mamy wiaryI że jej nie możemy mieć, bo już zbyt późno;Przeto jest smętnie cichy każdy cyprys stary,Który wie, że spodziewać się czegoś jest próżno,

Że nie znajdzie udziału w żadnym boskim darze,Że nie ziszczą się trudy żadnego szukania; —Nadzieję ma łopata jeno i grabarze,Nadzieję niewesołą: — nowego grzebania.