Niezabudka (Konopnicka)

Mam ja ogródeczekŚliczny, choć malutki,W moim ogródeczkuRosną niezabudki.

Niezabudki rosną,Co je mama siała,Żebym na jej słowaZawsze pamiętała.

Kiedy rankiem wyjdęDo mego ogródka,— Dzień dobry, Zosieńko,Mówi niezabudka.

— Dzień dobry, Zosieńko,Dzień dobry, dziecino!Niech ci wszystkie chwilePożytecznie płyną.

Gdy wezmę książeczkę,Albo też robótkę,Zaraz sobie wspomnęMoją niezabudkę.

Moją niezabudkę,Co mi tak mówiła:— Nie trać darmo czasu,Moja Zosiu miła.

Gdy się z Julcią gniewam,Choćby też na krótko,Nie śmiem się przywitaćZ małą niezabudką.

Mała niezabudkaTo mi tak mówiła:— Żyj z siostrzyczką w zgodzie,Moja Zosiu miła.

Lecz gdy dzionek przejdzieGrzecznie i cichutko,To mówię: dobranoc,Mała niezabudko!

Mała niezabudko,Coś mi tak mówiła:— Kto dobry, śpi błogo,Moja Zosiu miła!