A czy po tobie wichry nie chodzą...
Poezye. Serya druga — Z łąk i pól
— A czy po tobie wichry nie chodzą,Ścieżyno,Nie biją burze, deszczów potokiNie płyną;Czy słonko swoich jasnych promieniNie ściele,Że się po tobie tak bujnie rzucaZłe ziele?...
— Oj, chodzą po mnie wichry, szumiąceSkrzydłami...Oj biją burze i deszcze płynąStrugami...I słonko rzuca pęki promieniZdaleka,
Tylko brak śladu stopy dobregoCzłowieka!
— A czy ty wiedziesz między odmieńceA wrogi,Żeś tak ścieżyno w tarnie porosłaI w głogi?...A czy ty wiedziesz do cudzej, obcejGdzieś ziemi,Żeś tak porosła cierniem i chwastyDzikiemi?..
— Ani ja wiodę w obcą i cudząKrainę,Ni między wrogi, za szumne morze,Za sine,Ani ja wiodę między odmieńceDo boru,Jeno do onej zapadłej chatyZe dworu!