Święto Piasta
Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom VIII
Piasta dzisiaj w Polsce święto!Na błękitach złoty pługZaoruje niwę zżętą...Siewacz, z ręką wyciągniętą,Przestępuje wieku próg.
Jasność za nim brózdą świeciPrzez niebieski nawskróś sklep;Złote ziarno w brózdę leci,Ziarno czyste, bez tej śnieci,Co nam niegdyś truła chleb.
Bez tej śnieci i kąkolu,Co wybijał się nad kłos,Siew na naszem pada polu,Oczyszczony wiekiem bolu,Wiekiem łez i krwawych ros.
Szczęść ci, Boże, pługu stary!Wykuł ciebie twardy młotZ jasnych mieczów naszej wiary,W ogniu męki i ofiaryZahartował ludu pot!
Szczęść ci Boże, na tej roli,Gdzie się nasza bieli kość,
Na tej roli, gdzie nie z soli,Ale z tego, co nas boli,Przyszłość Polski będzie rość!
Szczęść ci Boże na zagonie,Gdzie wolności upadł siew...W Rusi, w Litwie i w KoronieJeden żar dziś w sercach płonie,Jeden ducha idzie wiew!
Piasta dzisiaj mamy święto,Święto polnych zbóż i traw...Polska zrzuca wieku pętoI prawicą wniebowziętąPisze kartę swoich praw!
Nie pisze ich zbrojną rękąNa granicy ziem i mórz,Ale nowych dni jutrzenką,Ale bratnich ust piosenką,Skowronkowem hasłem zórz!
Poniesiemy je przez wieki,Jak już nieśli przez sto lat,Gdzie Piastowych pszczół pasiekiRozsłonecznia świt daleki,Do tych czarnych pól i chat!
Z braćmi we lnie i w siermiędzeWznieśmy toast dziś za kraj,Wierni prawu i przysiędze,Zapisanej w ludów księdze,Wierni hasłu: »Trzeci Maj!«