Wszystek we wszystkiem...

...Wszystek we wszystkiem, przez życia bój,Bądź, duchu mój,Na każdy gotów kształt!Bo Mistrz jest zadumanyI twórczym tchem owiany,A temu, co oporne, krwawy zada gwałt.Jak wichru dech — niezmierny,Jak ziemia — miłosierny,Jak ogień — bądź płomienny,Jak ocean — bezdenny.

Wszystek we wszystkiem, przez życia znój,Bądź, duchu mój,Na każdą zmianę gotówI każdej formie bytu podawaj się miękkoPod Mistrza ręką!Bo od słonecznych grotówAż po mogilne czerwieNić życia się nie zerwie,I śmierci ją wrzecionoOdda nienaruszonąNa srebrny wątek mlecznych dróg,Którym ty — cewką, tkaczem — Bóg!