Tereni

Maria Szembekowa (1862–1937)

Czem jest wesoło spędzona chwilka?Promykiem słońca w ludzkiem istnieniu;Takich to dzisiaj promyków kilka,Zawdzięczam tobie, Tereniu.

Kiedy mi czytasz o życiu z życia,Ja czytam w twojem wejrzeniu,Że czujesz serca mojego bicia,Że mnie rozumiesz, Tereniu.

Spotkanie nasze bliskie już końca,Ale mi wierzaj, że w oddaleniu,Tych kilka moich promyków słońca,Będę pamiętać, Tereniu.