Do Bartosza (Pudłowski)

Melchior Pudłowski (1539–1588)

Urągasz mi tym, że masz nad mię więcej złota,Miej ty, chcesz-li, wszytek świat, dobra prze mię cnota.Aczci ja jeszcze wątpię, abyś złotem władał,Bobyś hojniej pił i jadł, i na koniu siadałLepszym, niżli cię widzę. Bartoszu bogaty, 5

Dostatku te nie znaczą twe na grzbiecie płaty,Które coś w rodzie moim, chociam ja ubogi:Wielki pan, co od głodu nie mdleją mu nogi.

A gdy kto jeszcze na tym, co Bóg dał przestaje,Twe pieniądze i złoto stoją mu za jaje.