Rhegii Amoenitates

Quid majus oris Italiae ultimis,Vel invidendum? En Pharos, ubi rapaxScyllae et Charybdis sistit aestus,Instat atris fere pictus undis,Quarumque cursus fluctibus invicemArctis in ima parte refrangitur,Summusque gurges nunc profundum,Nunc superum repetens hiatumTerrei carinas. En bipatens plagaMiranda visu, qua medius liquorSecernit Aetneos ab almisAusoniae uberibus parentis.Ducunt choreas undique GratiaeHoc, quem unus anteit Bosphorus, angulo;Solesque verni et purus aetherSidereo radiant colore.Hic arva florent, longior annuaHic ridet aestas, mitibus et caputPraecingit autumnus racemis,Hinc pluviae, glaciesque iniquaeProcul facessunt. Hic, dum arethusiumFontem revolvis mente, tibi en nitetMessana et Ætna, en Fata, solisIn speculis radios reflectens

Gibbis per aer, per mare concavis,Æstatis alba, monstrat imaginesZancles venustae, vel Columnae,Et miseri simulacra Glauci.Portenta! Nosne Euripus, et aureusHermus, Chorintus vel bimaris juvat,Delusque Latonae, Paphiosque,Et zephyris agitala Tempe?Immane quantum distat ab inclytaHaec urbs Hidaspe et fontibus integrisPimplae! Rosarum necte, Chlori,Necte novam Rhegio coronam.Cerne ut propinquos leniter adsilitColles, et almis comta coloribusIucunda protendit lacertosIonio Siculoque ponto.Est ipsa ramis arbor ut aureis,Quam propter undat fluminis alveus,Suis daturam poma laetoDulcia temporibus colono.Ipsi perennat gratia frondium,Et mala certant citrea fructibus,Quam solis aestus non adurit,Nec glaciant hyemes nivosae.Et si irretorto murmure spiritusAustri vehementis concitat aerem,Nunquam tepentis lumen auraeCorripiat Boreae susurrus.Cum terra vernis irrubuit rosis,Frons ecce floret tota simillimaLauro, et corollis jactat albisAmbrosios ubicumque odores.En Taurocinî villa nec exteris,Quae nec paternis floribus invidet,Suum decorem rebus augetArtis et ingenii paratis.O rus Valeri o balneolum, o domusMusis amica! o Leucopetra, o sinusPraerupte, defles aestuosiImmeritata rabiem gigantis!

Villae Valeri relliquiis dateVitam insepultis, atque viae appiaeAd sacra curvantis, nepotesPolliciti meliora, Romae.O terra felix! Paulus ad italasIngressus oras, te docuit prius,Novumque firmavit salutisFoedus in ingenium tuorum,Facesque Orestis matris acinaciAtras revellens, lumen ab aethereDuctum vetustae tum columnaeImposuit, populo probante.Sacrumque centena aes vice tinniensNoctem premendam nocte monet semel,Meridiana horaque corpus,Vitae onus ut subigat, levandum.Quo nunc eremus vota Deo erigit,Ventis cupressus perdita floruit,Ad quam priores admoventesBarbaricum pepulere turmas.Quorum arma pendent, velut adorea,Funis et aris, sanguine luridaNondum expiato. Summe coeliRector et orbis, atrox, et omneHinc pelle crimen, verte malum procul;Quod terra, et aer, quod mare proferat,Frui da, et infige adjacentesEncelados, pede ne retusoRursus hoc beatum concutiant solum,Sic clara rursus gens Iapeti viret,Nec tardat ut, cui nulla vis, necImminuit rabics quietem,Laetetur aetas lenis, et ingeniVigor per artes permeet arduas,Hinc dite cornu larga frugumCopia Bretiades beabit.