Życiem miłości mej...

Michelangelo Buonarroti (1475–1564)

Traducido del italiano por Edward Porębowicz

Życiem miłości mej — nie serce moje,Bowiem tęsknota moja bezserdecznaTam dąży, gdzie jest obłędu bezpieczna,Gdzie przed płochością zamknięte podwoje.

Miłość — duch boży w swojej praistocie,Tobie blask, a mnie moc dała pojętną;Co w tobie jeszcze ziemskie nosi piętno,To wiatyk mojej niebiańskiej tęsknocie.

Jak żar i światło zjawiają się razem,Podobnie wieczne piękno i kochanie;Toż ja, gdy ziemską z siebie myśl otrzęsę,

Aby się nieba nacieszyć obrazem —Gdzie było naszych dusz pierwsze poznanie— Oczyma memi śpieszę pod twą rzęsę.