Утеха (Плакати, нашто?...)

Милета Јакшић (1869–1935)

Плакати — нашто? Те сузе — чему?Та краја мора да буде свему.

Ствари су људске краткога векаТвој узвик бола нема одјека.

Срећа! Биљчица врх голе стенеШто тек проклија и одмах свене:

Темеља нема, химера пука,Виси отанкој жици паука...

Проникни, појми тајну дубоку:Ништа не стоји, све је у току, —

Теку, пролазе ко̑ речни валиТвоје радости, твоје печали —

Часком се јаве па опет роне —Почекај па ћеш и ти куд оне:

Где ћути прошлост и снови стари,Куд све одлази, људи и ствари, —

Одакле нема гласа ни јава,Умир коначног заборава.