Dobra pieśń (Verlaine, 1899)

PONIEWAŻ BRZASK SIĘ ZWIĘKSZA, PONIEWAŻ ZORZA JUŻ PŁONIE,PONIEWAŻ NADZIEJA, KTÓRA TAK DŁUGO ODEMNIE STRONIŁA,RACZYŁA ZNÓW PRZYJŚĆ DO MNIE, KTÓRY JĄ WOŁAM I WZYWAM,PONIEWAŻ CAŁE TO SZCZĘŚCIE CHCE BYĆ MOJEM SZCZĘŚCIEM,SKOŃCZYŁY SIĘ JUŻ TERAZ NIESZCZĘSNE MYŚLI,PIERZCHŁY ZŁE SNY, ACH, ZNIKNĘŁA NARESZCIEIRONIA, ZACIŚNIĘTE USTAI SŁOWA, W KTÓRYCH ROZUM ZIMNY TRYUMFOWAŁ,ZDALA TAKŻE ZACIŚNIĘTE PIĘŚCI I GNIEWZ POWODU NIEGODZIWCÓW I GŁUPCÓW SPOTYKANYCH;ZDALA PRZEBRZYDŁA URAZA! ZDALAZAPOMNIENIE, KTÓREGO SIĘ SZUKA W NAPOJACH SZKARADNYCH!ALBOWIEM CHCĘ TERAZ, KIEDY ISTOTA ŚWIETLANAWLAŁA W MOJĄ NOC GŁĘBOKĄ TĘ JASNOŚĆMIŁOŚCI ZARAZEM NIEŚMIERTELNEJ I PIERWSZEJ,PRZEZ ŁASKĘ, PRZEZ UŚMIECH, PRZEZ DOBROĆ,CHCĘ, WIEDZIONY PRZEZ WAS, PIĘKNE OCZY O ŁAGODNYCH BLASKACHPRZEZ CIEBIE PROWADZONY, O RĘKO, W KTÓREJ MA RĘKA ZADRŻY,IŚĆ PROSTO, CZY TO PO ŚCIEŻKACH MCHEM OKRYTYCH,CZY SKAŁY I KAMIENIE ZALEGAJĄ DROGĘ;TAK, CHCĘ IŚĆ PROSTO I SPOKOJNY PRZEZ ŻYCIE,DO CELU, DO KTÓREGO LOS ZWRÓCI ME KROKI,BEZ OPORU, BEZ ŻALU, BEZ ZAWIŚCI:TO BĘDZIE OBOWIĄZEK SZCZĘŚLIWY RADOSNYCH WALK.A PONIEWAŻ, BY UKOŁYSAĆ DŁUŻENIE SIĘ DROGI,ŚPIEWAĆ BĘDĘ NUTY PROSTE, POWIADAM SOBIE,ŻE ONA SŁUCHAĆ MNIE, BEZ NIECHĘCI BĘDZIE ZAPEWNE:I ZAPRAWDĘ, NIE PRAGNĘ INNEGO RAJU.

PRZEŁOŻYŁ ST. BRZOZOWSKI.