Eliza

Sztuka z życiem w objęciu co nierozerwalneZ czarnych, niezgruntowanych, głębi na świat płynę,A w jasnym, wszechświetlanym oceanie ginąKtórego światła ledwie przeczuciem widzialne!Życiem stają się sztuki tu zdobycze walne,Odrodzenie jak wiosna wieści nad krainą.Gdy w jeden promień z życiem zlane się nieminą.Świat, przekroczy swych celów wrota tryumfalne,O artystko! gdy dusza twoja się przejęłaObrazem świętéj która wtenczas cię natchnęła,Postać twa wraz jéj odblask na swe czoło wzięła!I wiernym tylko śpiewak jak ty sztuce bywaKiedy prawdę w piękności aureoli śpiéwa,Gdzie sztuka z życiem w jedną całość zlaną bywa!