O zabierz wszystko

Peter Cornelius (1824–1874)

Traducido del alemán por Władysław Tarnowski

O zabierz wszystko! ale daj mi światyO które w walce ma dusza się rwie,Czy mi dasz szczęście strojne w pieśni kwiaty,Czy zeszlesz boleść strojną w czarne szatyByle ma miłość niezagasła mnie!

O jeźli chcesz mnie w roskoszy zanurzyćTy pra potęgo która świat odmładza,Niedaj ogniowi miłości się znurzyćDaj mu się twojéj wszechmocy zasłużyć,Niech wiecznie w niebo lecąc się odmładza!

O błogosławię godziny cierpieniaChoć dusza moja w gorzkim żaki schnie,Od śmiertelnego broń mnie uzdrowienia,Od ran miłości mojéj zdwojenia,Od skamienienia serca obroń mnie!

Radość i boleść dwie wierne siostrzyce,Obie z miłości zrodziły się łona,Cześć ci radości! strojna w jasne lice,Cześć smutku! który dźwigasz popielnice,Byle w was miłość była odrodzona!...

A więc się poddaj serce śród cichości,I już drogami co On! wskaże ci,Daj w nieskończonéj radość skończonościI ból — co paląc uświęca w przyszłości,Byle ma miłość pozostała mi!