Sonet 4

Mistrz dzieła cudu, łączącego składnieKunszt z przezornością w nieskończonej mierze,Co stworzył jedno i drugie półsferze,I w nich Jowiszem nie zaś Marsem władnie,Zstąpiwszy dobyć długo skrytą na dniePrawdę, by z Pismem mogła wejść w przymierze,Jana i Piotra wprost od sieci bierze,Gdyż im dział w niebie z Jego rąk przypadnie.Sobą, nie głośny Rzym, lecz cichuteńkiDarząc Nazaret, zawsze On i wszędziePokorę lubił wynieść zaniedbaną.Dziś również z Łaski Jego słynąć będzieGród skromny. Przeto wznieśmy Panu dziękiZ miejsc, gdzie tak piękną panią światu dano! —