Sonet 86

Francesco Petrarca (1304–1374)

Traducido por Felicjan Faleński

Pieśni Petrarki

Ilekroć Miłość serce mi ugniecie,Po tysiąc razy dziennie, pokryjomu,W was ja spoglądam oczy pełne gromu,Co wiecznem piekłem we mnie gorejecie!Wyroku z trwogą badam w was, — a przecięTyle tam w każdej chwili widzę sromuI spokój taki, jakbyście nikomuNigdy nic złego nie zrobiły w świecie.I w tem powietrzu słodkiem, które wzruszaDźwięcznemi słowy i roztropną mowąUst twoich tchnienie Lauro przenadobna!

W tem tchnieniu błogiem, tęschna moja duszaTak chętnie żyje, tak się czuje zdrową,Że już gdzieindziej żyć jej niepodobna! —