Մշեցոց նոր սերունդ

Рафаэл Габриэлович Патканян (1830–1892)

Երբոր մայրը երկունքովԱշխարհ բերե երեխա,Հայրը որդուն մի սըրածՊիտի դաշույն տա ընծա։

Երբ երեխան մեծանա,Խաղալիքներու փոխան՝Հայրը ձեռքը պիտի տաՄի մահաբեր հըրացան։

Երբոր տըղին վարժատունԳա ժամանակ երթալու,Նախ՝ սուր խաղցնել, և ապաՊիտ սովրեցնունք կարդալու։

Կարդալ-գըրել լավ բան է․․․Բայց որ հասավ քննություն՝Աշակերտին հարցուցե'ք —Վոթել գիտե՞ նա արյուն։

Լոկ դուք այսպես հուսացեքՓըրկել խղճուկ Հայաստան․․․Ազատ, անկախ մարդ երբեքԼինելու չէ՛ մուրացկան։