بزارید وقتی زنی پیش شوی
کلیات سعدی — بوستان — باب دوم
بزارید وقتی زنی پیش شویکه دیگر مخر نان ز بقال کوی
ببازار گندم فروشان گرایکه این جو فروشیست گندم نمای
نه از مشتری کز زحام مگسبیکهفته رویش ندیدست کس
بدلداری آن مرد صاحب نیازبزن گفت کای روشنائی بساز
بامید ما کلبه اینجا گرفتنه مردی بود نفع ازو وا گرفت
ره نیکمردان آزاده گیرچو استاده‌ای دست افتاده گیر
ببخشای کانان که مرد حقندخریدار دکان بی رونقند
جوانمرد اگر راست خواهی ولیستکرم پیشهٔ شاه مردان علیست