من بیمایه که باشم که خریدار تو باشم
کلیات سعدی — غزلیات
من بیمایه که باشم که خریدار تو باشمحیف باشد که تو یار من و من یار تو باشم
تو مگر سایهٔ لطفی بسر وقت من آریکه من آنمایه ندارم که بمقدار تو باشم
خویشتن بر تو نبندم که من از خود نپسندمکه تو هرگز گل من باشی و من خار تو باشم
هرگز اندیشه نکردم که کمندت بمن افتدکه من آنوقع ندارم که گرفتار تو باشم
گذر از دست رقیبان نتوان کرد بکویتمگر آنوقت که در سایهٔ زنهار تو باشم
گر خداوند تعالی بگناهیت بگیردگو بیامرز که من حامل اوزار تو باشم
مردمان عاشق گفتار من ای قبلهٔ خوبانچون نباشند که من عاشق دیدار تو باشم
من چه شایستهٔ آنم که ترا خوانم و دانممگرم هم تو ببخشی که سزاوار تو باشم
گرچه دانم که بوصلت نرسم بازنگردمتا درین راه بمیرم که طلبکار تو باشم
نه درین عالم دنیا که در آن عالم عقبیهمچنان بر سر آنم که وفادار تو باشم
خاک بادا تن سعدی اگرش تو نپسندیکه نشاید که تو فخر من و من عار تو باشم
هرگز اندر همه عالم نشناسم غم و شادیمگر آن وقت که شادی خور و غمخوار تو باشم