Franek i Pszczółka

Zbiérał kwiatki mały Franek,I chciał z kwiatków uwić wianek,A wtém pszczółka go ukole,Bo wszedł jakoś w drogę pszczole,„Ja ci tego nie wybaczę!“Woła Franek i wciąż płacze;Nareszcie z łez otarł oczy,I za pszczołą w pogoń skoczy.„Mam cię pszczółko! nic, z ogrodu!Nie będziesz już zbierać miodu!Dość już miałem cierpliwości:Dziś cię zgładzę bez litości.Lecz wtém sobie nasz chłopczynaOjca słowa przypomina:

„Nie dobre byś serce miał,Gdybyś mścić się kiedy chciał!“Nagle więc ją ułaskawia,I wyrazy te wymawia:„Dobre serce ja mieć wolę,Niżeli się mścić na pszczole.“