Nagusiya ta maiztarra

1"Oraiñ artian ni izandu naiz,aitona, zure nagusi,errenta txintxo pagatu dezuzere kapoi eta guzi;zu baño gizon umillaguakez ditut asko ikusi;oraiñ etxea saltzera guaz,nai bazenduke erosi.

2Larogei duro zuben errentaetxiak oraiñ artian,zedorrek ala pagatu dezuberrogei ta amar urtian;lenguan bertan gelditutziaezta neretzat kaltian,bost milla duro baliyo dituia konpondu gaitian».

3«Zer familia izandu degun,jauna, nai al du aditu?Amabi aurren aita naiz ni tasemiak amar baditu;lan egiteko iñor gutxi tamayian eziñ kabitu,baneukake non enpleatuabost milla duro banitu».

4Au aditu ta beste alderabueltatu zan nagusiya,esanaz: «Nik zer kulpa dadukatzuk ume asko aziya?Ez dezu asko ixtimatzen nikegin dizuten graziya;zuek artu nai ez badezutebada zeñek erosiya».

5«Eskerrik asko, nagusi jauna,pakian biagu bizi,baña izketan bukatu arteez bedi juan igesi;klaro dabillen gizonak eztuarrazoi txarrik merezi;nai dubenari saldu bezaio,guk ezkentzake erosi.

6Aziendaz ta lan-erremintazbagenedukan indarra,aiekiñ ere ez degu orainoso alderdi ederra:zazpi baliyo luteken gauzakbostian eman biarra;au pentsatzian etortzen zaigubegietara negarra.

7Amabi lagun mayian bueltanjuntatzen gera jateko,geienaz ere aietatik bostirabazira juateko;pazientziya artuko banuanbat ez nuke kalteko,Jaungoikuari eska zaiogunosasuna emateko.

8Prezisamente martxatu biaubaserrira edo kalera,norbaiti egin biarko zaiobizi-lekuen galdera,esplikatuaz nola izan danfameliyaren galera;gure Jainkuak nai duen artenonbait mantenduko al gera!».